De term "reuma" wordt van oudsher gebruikt voor aandoeningen die klachten geven in of rond de gewrichten of op andere plaatsten in het bewegingsapparaat. Soms verdwijnen ze spontaan of na behandeling, maar andere zijn chronisch en progressief. Ook kunnen andere organen betrokken zijn bij reumatische aandoeningen, waaronder hart, longen, nieren of ogen.
Van de volwassen bevolking heeft 45% reumatische klachten, dus ongeveer 3 miljoen Nederlanders. Van deze groep mensen hebben 500.000 individuen zodanige klachten dat zij hiervoor onder medische behandeling zijn. Ongeveer 300.000 van deze patiënten hebben ernstige, chronische en invaliderende gewrichtsziekten waarvoor zij onder behandeling zijn van een medische specialist zoals orthopeed en/of reumatoloog.

Reumatische aandoeningen zoals boven beschreven hebben vaak grote lichamelijke, psychische, sociale en economische consequenties. Dit geldt niet alleen voor de patiënt zelf, maar ook voor de omgeving van die patiënt, denk aan partner, kinderen, vrienden en kennissen, collega’s.
Er zijn tenminste 200 verschillende reumatische aandoeningen, gelukkig is de laatste tientallen jaren door onderzoeken meer inzicht verkregen in de oorzaak van een groot aantal hiervan. Door nieuwe manieren van diagnosticeren worden deze ziekten ook beter en sneller herkend en ook is het inzicht in beloop van de ziekten verbeterd. Hierom is het belangrijk dat mensen met ontstekingen in de gewrichten snel gezien worden door huisarts of specialist, zodat de aandoening zo snel mogelijk herkend wordt en behandeling kan worden gestart.

De oorzaak van veel van de reumatische klachten is niet bekend, daardoor is primaire preventie in het algemeen onmogelijk. Secundaire preventie wordt gegeven door medicatie, instructie en eventueel hulpmiddelen of aanpassingen in huis. Hierdoor kunnen de aangedane gewrichten worden ontlast.

Het grootste deel van de mensen met reumatische klachten komt niet bij een specialist en blijven onder behandeling bij de huisarts; bij de specialist (reumatoloog) komen wel de mensen met inflammatoire en chronische reumatische aandoeningen.
De reumatoloog vervult een coördinerende rol in de reumazorg; er wordt een plan opgesteld ten aanzien van medicatie en leefregels. Indien nodig of gewenst geeft de reumatoloog een verwijzing voor fysiotherapie, ergotherapie, oefentherapie Cesar of Mensendieck, podotherapeut, orthopeed of plastisch chirurg, ook weer samen met de reumaconsulent.
De huisarts blijft een belangrijke rol vervullen, aangezien bij acute complicaties de huisarts als eerst wordt geraadpleegd. In deze heeft ook de reumaconsulent een belangrijke functie; bij hen kunnen alle patiënten die onder behandeling zijn van de reumatoloog terecht voor vragen en problemen.

De meest voorkomende reumatische aandoeningen zijn artrose (arthrosis deformans), reumatoïde artritis (R.A.), de ziekte van Bechterew (spondylitis ankylopoetica) en "weke delen reuma" (fibromyalgie).

< terug

Geschreven door: Liesbeth Munter
Augustus 2007